هرگز شنیده ای حدیث حاضر غایب را

من در میان جمع و دلم جای دیگر است...

امروز زاد روز من است

سال به سال کم رنگ تر،حقیر تر و پست تر...

تنها مرگ چاره ساز این بی مهری هاست.

آن موقع است که ناگهان عزیز میشوی!!!

کوله بارم بر دوش سفری باید رفت

سفری بی همراه

گم شدن تا ته تنهایی محض

یار تنهایی من با من گفت

هرکجا لرزیدی

از سفر ترسیدی

تو بگو از ته دل

من خدا را دارم

دلم گرفته است..!

یا دلگیرم...!

یا شاید هم دلم گیر است...!

نمی دانم...!

هیچ وقت فرق اینها را نفهمیدم...!

فقط میدانم دلم یک جوری می شود...!

جوری که مثل همیشه نیست...!

دلم که اینطور می شود...!

غصه های خودم که هیچ...!

غصه های همه دنیا می شود غصه من...!